In 1938, bij ons tweede lustrum, was de vereniging kerngezond. Wij speelden nog met drie elftallen en de feestavond in het reeds eerder genoemde recreatiegebouw was dan ook een waar succes. Het elftal in 1938 zag er als volgt uit:

A. v.d. Vlies

T. Hakker    H. Barendregt

W. Barendregt    N. v.d. Lely    J. v.d. Walle

D. Berkhout    K. Smith    S. Schouw    J. v.d. Lugt    K. Assenberg

Zoals eerder verteld, bestonden er naast de ZAC nog de afdelingen o.a. in Rotterdam, Den Haag en Breda, welke allen nog weer aangesloten waren bij de (N)ederlandse (V)oetbal (F)ederatie. Deze organisatie organiseerde elk jaar een toernooi waarin de vertegenwoordigende elftallen van deze afdelingen tegen elkaar uitkwamen en om de beurt elke afdeling als gastheer optrad. Het ging ook hier net echt en zo werden dan door de ZAC twee proefelftallen samengesteld, waaruit het vertegenwoordigend elftal gekozen werd. Om enig idee te geven van verenigingen en spelers volgt hier een opstelling van twee proefelftallen op Zaterdag 1 april 1939 op het terrein van HVO.

J. v.d. Windt

Goedendorp     Bongers

T. Hakker     Bekker     H. v.d. Knaap

H. v.d. Berg     C. Visser     A. Borsboom     J. Oostveen     De Herder

(Info: J. v.d. Windt NIMA; Goedendorp GL&W; Bongers NIMA; T. Hakker HVO; Bekker NFC; H. v.d. Knaap HVO; H. v.d. Berg MVV aanvoerder; C. Visser VSC; A, Borsboom DVO; J. Oostveen GL&W en De Herder Pakhuismeesteren)

De Koning

W. Barendregt     Styk

Zonneveld    N. v.d. Lely     Smit

Nooijen     D. Berkhout     Schilder     A. Hoogerwerf     P. Kroos

(Info: W. Barendregt HVO aanvoerder; Styk HVV; Zonneveld MVV; N. v.d. Lely HVO; Smit DVO; Nooijen NFC; D. Berkhout HVO; Schilder DVO; A. Hoogerwerf HVO en P. Kroos DVO)

Men ziet hieruit dat HVO ook wel een woordje meesprak en het hieruit gekozen elftal moest de ZAC-kleuren gaan verdedigen in Den Haag. Supporters die mee wilden naar Den Haag moesten zich opgeven en de reiskosten bedroegen f 0,65. Wilde men ook nog deelnemen aan de na de wedstrijden te houden maaltijd, waar ook de officials en spelers aanzaten, dan kostte dat per persoon f 1,25 extra.

In 1939 werd het recreatiegebouw veranderd in een gereedschappenfabriek (GERFA) en raakten wij onze kleedgelegenheid kwijt. Voor het zover was kwam eerst een eigen voetbalkeet tot stand, waarvan de betonfundering door het bedrijf werd gelegd. De opbouw werd verzorgd door enkele leden met aan het hoofd Daan Hartman, welke laatste enkele weken lang daar elk vrij uurtje te vinden was.

Op Hemelvaartsdag 1940 werd het NVF-tournooi gehouden in Vlaardingen op het HVO-veld. Winnaar werd het ZAC-elftal met als aanvoeder W. Barendregt, welke ‘s avonds bij het uitreiken van de prijzen in de kantine van HVO bedankte voor de ontvangen beker en beloofde, dat volgend jaar het ZAC-elftal deze wisselprijs weer graag wilde verdedigen. Zover is het nooit gekomen, want enkele dagen later begon voor Nederland de oorlog. Voorlopig dacht geen mens meer aan voetbal, maar na verloop van tijd moest ook volgens de Duitsers het leven weer gewoon doorgaan. Zo gingen we dus ook weer voetballen, alleen niet meer in de oude vorm. De Duitsers voelden niets voor de versnippering op voetbalgebied in Nederland. Iedere voetbalvereniging moest lid worden van de NVB, tegenwoordig de KNVB, of anders verdwijnen

Veel kleine verenigingen vielen toen ook af, maar op de ledenvergadering van HVO werd besloten om te blijven bestaan, en zo werden zij ingedeeld in de Zaterdagmiddag-afdeling 1^e klas RVD.

In de oorlog hebben we op voetbalgebied geen grote rol meer gespeeld. We raakten door allerlei oorzaken veel spelers kwijt en hielden het zaakje draaiende, zonder meer. Het 3^de lustrum ging dan ook ongemerkt voorbij. Tot overmaat van ramp vielen er ook nog bommen bij de kantine van het Havenbedrijf Vlaardingen Oost. Gelukkig waren er geen persoonlijke ongelukken, maar wel was er van de v.v. HVO van boeken, bescheiden en medailles praktisch niets meer over.

Zo sukkelden we de oorlog door en toen het eindelijk mei 1945 was, konden we de balans van de vereniging op gaan maken en bleek dat we hoegenaamd opnieuw moesten beginnen, immers ook onze voetballers waren inmiddels 5 jaar ouder geworden en velen trokken hun voetbalschoenen niet meer aan. Bestuur en leden zetten toen alles in om HVO weer groter te gaan maken, maar, jammer voor ons, er kwam een boodschap van hogerhand dat de Rijkswaterstaat ons veld nodig had voor opslag van ijzer. We zaten dus zonder veld en moesten voor elke wedstrijd bij onze zustervereniging aankloppen, wat meestal wel succes had en, zonder de anderen tekort te doen, een woord van hulde aan de v.v. De Hollandiaan, die ons vele malen ter wille was. Gelukkig voor ons greep toch de heer Jonker in, welke van het zgn. oude veld obstakels liet verwijderen en het geheel weer als voetbalveld opleverde.

Zo kon op 7 september 1946 de openingswedstrijd gespeeld worden tegen Zwaluwen, en werd de aftrap verricht door onze Ere-voorzitter, de heer J.L. Jonker. Ook werd de wedstrijd opgeluisterd door muziek van de Harmonievereniging HVO.

Volgende