Personeelsorgaan HVO, juli 1963
Onze nieuwbouwplannen
Op het moment dat dit stukje u onder ogen komt, zal het alweer enige weken geleden zijn dat met enig ceremonieel de eerste paal werd geheid voor de nieuwe grote hal en zullen wij dagelijks nog worden opgeschrikt door de forse klappen waarmede de vele betonnen palen 23 meter diep in onze slappe Vlaardingse bodem worden gedreven. De volgorde van de werkzaamheden is zodanig vastgesteld dat het eerst de grootste hal gereed zal komen en wel medio '64. Deze hal komt ongeveer op de plaats van de vroegere ketelmakerij en het vroegere centraal magazijn. Met een verschil van enige maanden zal dan de lagere hal gereed komen, welke hal op de plaats komt van de huidige brandloods en de zuidelijke vleugel van de huidige constructieloods. hierop aansluitend volgt de nieuwe draaierij tussen grote hal en huidige draaierij en tenslotte zal dan de laatste hand worden gelegd aan de uitbreiding van het fabriekskantoor.
Na overplaatsing van de machines uit de huidige draaierij naar de nieuwe hal, wordt dan de huidige draaierij ingericht voor de motoren-reparatie en het Nahab-magazijn, waarmede wij dan wel zeer snelle vogelvlucht door onze nieuwbouwplannen zijn gevlogen. Indien alles volgens plan verloopt, zal eind '64 het gehele project gereed kunnen zijn. Wij stellen ons voor in de komende afleveringen van ons personeelsorgaan steeds een bepaald aspect van de nieuwbouw wat nader toe te lichten, en beginnen in deze uitgave met de wandbedekkingen. Hiervoor is na rijp beraad plastic golfplaat gekozen. De kwaliteit van de momenteel op de markt verkrijgbare plastic golfplaten is zodanig, dat dit materiaal tegenwoordig ook in een industrieel klimaat als bij HVO zonder gevaar voor bros worden of verkleuren kan worden toegepast. Een groot voordeel bij dit materiaal is de grote lichtdoorlaatheid, waardoor na gereedkomen van de hallen, in deze hallen nagenoeg dezelfde lichtsterkte zal heersen als daarbuiten.
Hoewel dit materiaal in verschillende doorschijnende kleuren verkrijgbaar is, is de keus bepaald op een tint die zoveel de normale daglichtkleur doorlaat, afgewisseld met enkele banen van een contrasterende kleur, om de enorme vlakken wat te breken. Van deze ruime lichtinval zal ook het gedeelte van de constructieloods, dat blijft bestaan, mee profiteren, waardoor ook daar de lichtsterkte sterk zal toenemen.
Daar waar de buitenmuren tot op de grond reiken, wordt eerst direct op de fundatie een halfsteensmuur opgetrokken tot ca. 3,50 meter hoogte, waarboven dan de plasticwand begint. Ook bij de nieuwe draaierij zal dit materiaal worden toegepast, daar echter als afdekking van de lichtkappen. In een volgend blad zullen wij nader ingaan op de technische outillage.
Jeugdvakantie 1963
Op woensdag 5 juni 0m 7.15 uur verzamelde zich een rumoerige menigte in de kantine van ons bedrijf. Er heerste een nerveuze stemming die veroorzaakt werd door het wachten op de bus die om 7.25 uur arriveerde. De deuren werden geopend en uit de bus stapte onze bekende Willem Mostert. de koffers en tassen werden in de bus geladen, onze namen werden afgeroepen en iedereen dacht dat wij nu snel zouden vertrekken, doch wat dat betreft hadden we ons vergist. Een half uur later dan afgesproken was werd een mannetje zichtbaar in een blauw pak met rode hoed en regenjas aan die belangstellend informeerde of men op hem gewacht had. Iedereen nam zijn plaats in en de reis naar Apeldoorn werd aanvaard. In Barneveld werd de reis even onderbroken en onze chauffeur stopte daar voor een enorm groot ei in de genoemde schone plaats, waar wij ook nog een kleine verversing nittigden. Om 11.30 uur arriveerden wij in Apeldoorn waar een zucht van verlichting opsteeg uit de kokende menigte, dit vanwege het zonnige weer. Wij hadden echter te vroeg gejuigt, want in het programma kwam enige verandering: wij zouden eerst een paar uur naar het zwembad 'Berg en Bos' gaan om een duik te nemen in het zilte nat. Helaas was er wel een zwembad doch geen water, zodat wij ons hebben getroost met een stevige wandeling door het bos, waar wij genoeglijk de dennengeur konden inademen. Om één uur arriveerden wij bij de Gerfa, waar we door de bedrijfsleider welkom werden geheten. Deze vertelde ons iets over de aard en oorsprong van het bedrijf, terwijl vanzelfsprekend ook de opleiding ter sprake kwam. Hierna werden in enkele groepen verdeeld en volgde de rondleiding door het bedrijf.
Na afloop werden wij in de kantine onthaald op een consumptie. Na de leiding bedankt te hebben voor hun interessante rondleiding, begaven we ons om 17.00 uur op weg naar onze eindbestemming van die dag, de jeugdherberg in Bunnik. Om 18.00 uur arriveerden wij aldaar, waar wij een stevige maaltijd nuttigden. Na het eten gingen we een partijtje voetbalen met andere jongens uit de jeugdherberg van een ULO-school. tijdens de voetbalmatch werden wij aangemoedigd door de vrouwelijke helft van de ULO. Door de regen moest de wedstrijd gestaakt worden en zo arriveerden wij weer bij de herberg waar een zekere P. v.d. B. de boel liep te vermaken door het zingen van enkele tophits en het dansen van de medison.
De andere dag zijn we naar de AKU in Arnhem gegaan. Na zes uur kwamen wij weer in de herberg aan. De volgende dag brachten we een bezoek aan de Gero-fabrieken in Zeist. De laatste excursie was naar de Demka-fabriek in Utrecht. Daarna gingen we naar Avifauna en om 20.00 uur vertrokken we vandaar richting Vlaardingen, we moesten echter nog op een bekende zanger en korfbalspeler wachten. Het werd een gezellige terugweg. Wij arriveerden om 21.00 uur weer bij de ons bekende zaak.
De bal - de bazen en het kantoor
Zuidbuurt, donderdag 9 mei '63
Om precies 19.00 uur zou, zoals van te voren was vastgesteld, de bal gaan rollen, wat prompt gebeurde, mede in verband met het feit dat het kantoor, na het winnen van de toss, het bruine monster met een elegante schijnbeweging een prachtige openingsschop gaf.
De omstanders die voor een talrijke opkomst gezorgd hadden, waren getuige van dit feit, nadat zij zich rondom het evenement hadden opgesteld. De bal het werk laten doen, is, zoals wellicht bekend, één van de hoofdregels van goed spel. Nu, het kantoor trachtte zich dan ook aan deze regel vast te klampen. Wat echter een grote opgave bleek, daar ook de bazen met de verrichtingen van het leder hun bedoelingen hadden en er zich derhalve van trachtte meester te maken, hetgeen, ondanks grandioos verzet van het kantoor nogal vrij regelmatig gelukte. Het leder, langzamerhand op het 'quo vadis'-peil gebracht, wond zich steeds steviger op en vloog zich, met een air van -nu gaat het gebeurt en wat of ik barst- ten lange leste met een tussenpauze van +/- 20 minuten precies tweemaal te pletter tegen het net van het kantoorhok, waarna het zich verdrietig in het 'goal'-gras trachtte te verbergen. Het dacht waarschijnlijk, wat de bovenomschreven omstandigheden in aanmerking genomen te begrijpen is, 'Horizontaal is het dichts bij de aarde'.
Alzo niet de spelers, die, enkele gevallen uitgezonderd, zich keurig overeind hielden. Het leder, na al deze belevenissen aan haar lot overgelaten, omdat er ergens 'rust' geblazen werd, gaf zich ten prooi aan een hartgrondig zelfonderzoek. Tot de conclusie gekomen, dat er iets gedaan moest worden, ontpopte het (het Leder) zich na rust, tot opluchting van het kantoor, tot een meer handelbaar werktuig met als resultaat, dat genoemd kantoor met een 3-2 voorsprong het kleedlokaal bereikte. Na het aanheffen van het hand-in-hand gedicht, alsmede het heffen van een glaasje (pils) werd deze prettig verlopen avond besloten.
25-Jarig jubilea
Donderdag 21 maart 1963 stond als eerste dit jaar in het teken van de 25-jarige jubilarissen de heer H. Hoogerwerf, voorman draaierij.
Op 1 april van dit jaar was het de heer C.M.Bot (koperslager) en op 4 april de heer W. Minderhout (ketelmaker/plaatwerker).
Vervolgens was het voor de heer J.F. Mertens op 22 mei een onvergetelijke dag, daar hij als afdelingsbaas van de afdeling Konstruktie (karweiwerk) zijn 25-jarig dienstjubileum zou vieren.
Met pensioen
Woensdag 3 april 1963 stond andermaal in het teken van afscheid nemen en dit keer waren het de heren A. Maan (draaier) die precies op zijn 65ste verjaardag en de heer J.F. van Deurzen (straatmaker) die reeds op 25 oktober 1962 deze leeftijd had bereikt en nu samen waren uitgenodigd om afscheid te nemen van het bedrijf en collega's.
Op 21 april 1963 bereikte de heer J. Schruyer (corveeër afd. scheepsbouw) de 65-jarige leeftijd.