Personeelsorgaan HVO, kerstnummer 1963
Bij de jaarwisseling
Als dit blad verschijnt, staan de kerstdagen en de jaarwisseling weer voor de deur, en zullen bij de meesten van ons herinneringen uit het afgelopen jaar weer boven komen. Ook als bedrijf is het goed even stil te staan om terug te zien op hetgeen gedaan en gebeurd is. Allereerst willen wij die werknemers gedenken die door de dood van ons zijn heengegaan. Velen van hen hebben jarenlang hun krachten aan het bedrijf gegeven en ons de mogelijkheid geschonken om verder te arbeiden. Laten wij ons hen dankbaar blijven herinneren. Ook gaan onze gedachten uit naar die gezinnen die het verlies van vrouw of kinderen te betreuren hadden. Dat zij de kracht mogen ontvangen om dit verlies te dragen en laten wij bij dit alles beseffen dat ook voor ons, vroeg of later, de tijd komt om van dit aardse leven afscheid te moeten nemen om voor God rekenschap van ons leven af te leggen.
Economisch is het Vlaardingen Oost in 1963 niet slecht gegaan. Het aanbod van werk aan ons bedrijf was over het algemeen groter dan dat wij konden uitvoeren. De schaarse aan arbeiders wordt ook bij ons gevoeld. Waardering heb ik voor de gediciplineerde houding van onze werknemers bij de arbeidsonrust die de laatste maanden in verschillende bedrijfstakken ontstond. Dat alleen georganiseerd overleg tussen werknemers en werkgevers tot resultaat kan leiden is door u voldoende begrepen.
De samenwerking tussen de verschillende bedrijfsafdelingen en hun funktionarissen was goed. Ook de verhouding met de door u gekozen leden van de Ondernemingsraad was ruim voldoende om tot beter begrip van wederzijdse moeilijkheden en verlangen te komen.
Zo hopen wij het jaar 1964 in te gaan.
Wij zijn er van bewust dat mede in verband met kostenverhogende faktoren - o.m. de a.s. loonsverhoging - de efficiency van het bedrijf moet worden opgevoerd willen wij onze plaats in het maatschappelijk leven in West_Europa behouden en zo mogelijk uitbreiden. Onzerzijds hopen wij door moderner gebouwen, kranen en machines, uitbreiding van ons verkoopapparaat in binnen- en buitenland, alles te doen wat daarvoor nodig is. De investeringen van de laatste 10 jaar en de nog lopende uitbreidingen zijn u het bewijs daarvan. Aan u de plicht en de verantwoordelijkheid met deze outillage zodanig te werken dat Vlaardingen Oost zijn plaats in de maatschappij behoudt en wij allen van hoog tot laag, met of zonder gezin, en ik wens u, ook namens mijn vrouw, niet alleen de komende feestdagen maar voor geheel 1964, Gods onmisbare zegen toe.
P. Baaima
In memoriam L.C. van Ingen
Vrijdagmoren, 13 september 1963 bereikte ons het bericht, dat de heer L.C. van Ingen na gedurende één jaar, eerst in het ziekenhuis te Vlaardingen, daarna bij familie thuis en de laatste drie maanden weer in een ziekenhuis te Delft te zijn verpleegd, op ruim 74-jarige leeftijd was overleden. De heer van Ingen, die nog ruim twee jaar na het bereiken van de 65-jarige leeftijd aktief was geweest, heeft toch nog ruim zes jaar van een welverdiende rust in goede gezondheid mogen genieten.
Nieuws uit de montagehoek
Op Maandagavond, 1 oktober 1963, werd de zwartgeverfde noodschuif (10x5x1 meter, zonder de armen) voor de Metro in Rotterdam, in de kraanhaken van de konstruktiewerkplaats genomen en omzichtig neergelaten op de vrachtauto waarmee om het middennachtelijk uur de 12-tons zware konstruktie voorzichtig naar de Leuvehaven werd getransporteerd. Dinsdagmorgen, bij het krieken van de dag werd met behulp van twee te hulp geroepen zware kraanwagens, de schuif van de vrachtwagen getild en na enige malen neerleggen en weer oppakken voor de speciale hiertoe vrijgehouden opening in de metrotunnel gelegd.
Nadat de schuif in de vertikale stand was gebracht, werd hij vervolgens in het gat neergalaten. Half twaalf wezen de wijzers aan, toen dit deel van het karwei achter de rug was. Gereed was het nog niet, want het moeilijkste moest nog komen, nl., het aanbrengen van de draaiarmen en de scharnierpennen. Nadat in de loop van de volgende dagen de armen waren vastgebout, konden de twee uiterste bouten vlot op hun plaats worden gebracht; de middelste vrgde wel meer tijd, maar zat een dag later toch ook op zijn plaats.
Hiermede is het gehele karwei echter nog niet ten einde, want voor het zover is moet ook het gehele bewegingswerk van de schuif, bestaande uit de tandwielrondsels, tandwielkasten, remmen en elektromotoren, op het speciaal daarvoor uitgespaarde plateau worden gemonteerd.
Hopelijk zullen deze sluizen nooit behoeven worden gebruikt. Hun bestemming is namelijk om in geval van dreigend gevaar de tunneldoorgangen te kunnen blokkeren.
Van de havenkade
De scheepvaart is een machtig bedrijf, waaraan vele landen economisch gezien hun opkomst hebben te danken, en zeker wel ons eigen Nederland heeft op dit gebied een goede reputatie, maar zou er eigenlijk wel een bedrijf te noemen zijn, waar men planningen zoveel keer moet omzetten als in de scheepvaart. Wie van ons denkt niet terug aan de afgelopen winter, hoe stonden wij machteloos tegen de zware ijsgang, hoeveel bedrijven hebben kosten noch moeite gespaard, om de benodigde grondstoffen uit het buitenland in de fabrieken te krijgen. Hoe vaak lopen de scheepvaartprogramma's in de war, doordat een zware storm of een dichte mist de vaart vrijwel onmogelijk maakt. Daar komt weer bij, dat vele ladingen niet met regen gelost mogen worden, zodat in de scheepvaart het weer een belangrijke rol speelt.
En wat is er na de oorlog veel veranderd, was kort na deze jaren de Stad Vlaardingen met 12.000 ton erts nog de grootste ertsboot, die de Vulcaanhaven vele malen met een bezoek vereerde, thans zijn het ertstankers van 35/50.000 ton die regelmatig onze haven in- en uitvaren. De grootste lading die tot nu toe in de Vulcaanhaven werd aangevoerd bestond uit 49.152 ton erts van Puerto Ordez binnengekomen met het m.s. Ore Chief op 19 oktober 1962. Dit schip heeft een laadvermogen van 60.000 ton, een lengte van 242 meter, een breedte van 35 meter en een diepgang (toen) van 10,84 meter.
Ook de lossnelheid is toegenomen blijkt wel hieruit, dat op 11 oktober 1963 het onder Libanese vlag varende schip Ore Prince geladen met 41.370 ton erts van San-Juan (Peru) in nog geen 30 uur werd gelost. Dat de scheepvaart met zijn ontwikkelingen doorgaat is zonder twijfel en wij zien dan ook met belangstelling naar nieuwe records uit. Op de foto, genomen op 3 maart 1960, de Ore Transport, een zusterschip van de Ore Chief, Het schip bracht toen een lading van 'slechts' 38.386 ton erts van Puerto Ordez in Venezuela. Geheel geladen met 61.386 ton, bedraagt de diepgang 11.80 meter.