Geschiedenis van de voetbalvereniging HVO

 

Personeelsorgaan Havenbedrijf Vlaardingen Oost, april 1966

 

Deel 2

 

Na ons eerste lustrum gevierd te hebben met een feestmaal in de kantine van het Havenbedrijf Vlaardingen Oost was na het behalen van het kampioenschap van de ZAC in n moeite doorging, kregen wij van het bedrijf de mededeling dat ons voetbalveld een andere bestemming was toebedacht. Wij hadden dus steeds voorbij de houten loods gevoetbald, maar nu kregen we een stuk grond toegewezen net v r de loods. Dit voor ons bestemde stuk grond was niet zonder meer geschikt om op te gaan voetballen, het liep ongeveer een halve meter af en was zo ongelijk, dat het met een voetbalveld niets gemeen had.

Het bestuur besloot toen om met eigen krachten er een voetbalveld van te gaan maken. Gelukkig lag betrekkelijk dichtbij een stuk grond, wat een halve meter afgegraven mocht worden, en deze afkomende grond was zeer geschikt voor ophoging van ons nieuwe veld. Toen dan ook het bedrijf voor ons beschikbaar stelde de nodige rails, lorries en schoppen, kon het werk beginnen en hebben wij in n zomer met Zaterdagmiddag en avondwerk het nieuwe veld op hoogte gekregen. Zelf waren we nooit zover gekomen, maar omdat de bootwerkers van het bedrijf nog al eens overdag bij mochten springen kwamen we wel zover, al heeft het de toenmalige penningmeester, Daan Hartman, menig kist bier gekost.

Het resultaat is geworden, een prima veld, waar we vele jaren fijn gevoetbald hebben. Inmiddels was ook door het bedrijf naast ons nieuwe een recreatiegebouw neergezet met voor ons een nieuwe kleedgelegenheid. Wij mochten dit gebouw ook gebruiken voor onze wintertraining, en bleven dan na de training nog wat bijeen en werd er wat over voetbal gepraat of kon men schaken, dammen, sjoelen, enz. en ook daar zijn de liefhebbers onderwezen in het bridgespel. Dat de kaartploeg dikwijls pas omstreeks middernacht naar huis trok behoeft geen betoog. Ook in die tijd werd elke week getraind in de zomer onder leiding van een of andere goede voetballer o.a. de heren Feelders en C. van Lent; de wintertraining werd toen verzorgd door onze leden die ook nog iets afwisten van turnen o.a. de heren D. Hartman en Bongers, welke laatste voor zijn diensten op dit gebied tot erelid van de v.v. HVO benoemd is.

 

In 1934 kwam het bestuur in contact met een jong Vlaardings voetbalclubje van goede wille, maar zonder veld, wat na bespreking bereid bleek te zijn bij ons te willen komen, onder voorwaarde dat zij nog n jaar met elkander mochten blijven voetballen. Aldus geschiedde; en zo werden zij bij ons ingedeeld als HVO 3. Van dit clubje komen wij nog namen tegen in onze vereniging o.a. J. Goedknegt, A. Hoogerwerf, W. v. Eysden enz. in seizoen 1934-1935 kwamen we dus uit in de competitie, met drie elftallen, en mochten het genoegen smaken met drie elftallen kampioen te worden.

 

Toen in het voorjaar van 1935 een Zweeds oorlogsschip in de Vulcaanhaven meerde om te bunkeren kreeg de heer Jonker het voor elkaar, dat een Zweeds elftal van de oorlogsbodem tegen HVO zou voetballen. Ook de inmiddels opgerichte Harmonievereniging HVO kreeg hier de gelegenheid om voor het eerst in het openbaar op te treden. Zo kon het gebeuren dat toen voor een duizend man publiek, bestaande uit Zweden en Hollanders, op Woensdagmiddag om 6.00 uur de elftallen stonden opgesteld, eerst de beide volksliederen weerklonken voor de wedstrijd een aanvang nam.

Het was een goede sportieve wedstrijd, welke door HVO met 3-2 werd gewonnen door in de slotfase de overwinning uit het vuur te slepen.. Na afloop gingen genodigden en spelers gezamenlijk naar de kantine van het bedrijf om nog gezellig bijeen te blijven.

De door HVO gewonnen medailles werden door de HVO-spelers aan de Zweedse spelers overhandigd ter herinnering aan de door hun gewonnen wedstrijd in Nederland. Om de HVO-spelers niet te kort te doen werden er toen 11 medailles bijbesteld en later aan de spelers overhandigd.

 

Volgende